Konitchiwa,

Sinds vandaag hebben we dus echt internet op ons appartement.  Ik had toch een beetje twijfels dat dat echt in orde ging komen, want met die fantastische communicatie hier ;o)
Dus nu kan ik 's avonds de updaten...

Donderdag

Sinds vandaag hangt onze naam ook aan de deur van het bureau van Ohama...en wel in't Japans!

Van de tyfoon hebben we niet veel gemerkt uiteindelijk...en maar goed ook!  Wij hebben alleen wa regen gehad en wa wind.  Blijkbaar is hij meer richting China gegaan daarna en is er toch wel veel schade, zelfs een paar doden...al goed da we da niet op onze kop hebben gehad.

Vrijdag

Met de trein naar Fukushima gereden.  Fukushima is de hoofdstad van de prefectuur Fukushima.  Ik denk dat een prefectuur te vergelijken is met een provincie (moet ik nog is uitzoeken).  Koriyama ligt ook in de prefectuur Fukushima.
Het was toch een hele onderneming om de juiste trein te pakken en het juiste ticketje te kopen.  Maar het is ons gelukt!!

In Fukushima hebben we ne JR Pass gekocht om deze week vijf dagen te kunnen reizen met de Shinkansen.  Normaal is de Shinkansen onbetaalbaar, maar met zo een Pass doet ge echt goei zaken...  Wij betalen 16000 yen (=111 euro) voor zo een Pass en daarmee kunnen we dan vijf dagen ongelimiteerd de Shinkansen gebruiken.
Daarna hebben we Fukushima bezocht, maar veel is er toch niet aan de steden hier.  Fukushima gelijkt nogal op Koriyama: echt een industriële stad, niet echt een historisch centrum, zoals in Europese steden.  Yuki vertelde ons dat Koriyama ongeveer een eeuw oud is, dus is het misschien wel normaal dat het geen historisch centrum heeft.  Het maakt wel dat de steden niet heel erg aangenaam zijn en dat er niet veel meer is dan winkels en restaurants.

Ik verwonder mij nog altijd hoe de Japanse meisjes er hier bij lopen... De schoolmeisjes (en -jongens) dragen een uniform.  Meestal een rokje en wit hemd of t-shirts en kniekousen.  Maar die meisjes trekken die rokjes heel hoog op, zodat ze precies een minirokje aan hebben.

's Avonds zijn we in het restaurant juist tegenover ons apartement gaan eten.  Daar hebben we voor de eerste keer aan een echte japanse tafel gegeten.  Die is ongeveer 30 à 40 cm hoog.  Rond de tafel liggen dan kussens om op te zitten.  De tafels stonden op een verhoog en ge moest uw schoenen uitdoen vooraleer daarop te kruipen en aan de tafel te gaan zitten.

Ik heb daar noedels gegeten in een heel wamre soort van soep en veel groenten.  Volgens de japanse eetgewoontes moet ge die noedels naar binnen slurpen, want anders verbrand ge dus uw tong... Ik ben nog niet echt ne professional, dus heb ik vandaag nog altijd last van mijn verbrande tong :D

Planneke

Ik heb nog een planneke getekend van Koriyama en aangeduid waar ons apartement is en waar de unief: