Kikooboo en français ! Kikooboo in english !
  Dans ce carnet
  
 Prénom  Tin  Nom  Meylemans
 Age  21  Minimessages  Envoyer un message
 But du voyage  Etudes  Durée du séjour  4 mois
 Date de départ  31/07/2006   Note: 3,5/5 - 4 vote(s).
 Description : Je fais des recherches à l'université Nihon à Koriyama au Japon pour ma thèse... en dehors de ça je découvre, je m'amuse, ...

[ Diaporama ]

[ Diaporama Flash ]

[ Vidéos ]

[ Suivre ce carnet ]

[ Derniers commentaires ]

[ Le trajet de Tin ]

[ Mes liens favoris ]

 Localisation : Japon
 Date du message : 18/09/2006
 Diaporama des photos de ce message
Page précédente Page suivante Retour liste messages Imprimer
 verlengd weekendje Tokyo

VRIJDAG
...is er nog een beetje werk in het labo, maar nu ook weer geen hopen. Vanaf negen uur beginnen we eraan, zodat we alles in de voormiddag af hebben. Rond twee uur vertrekken we dan van het labo en begint ons weekend eigenlijk al :o)
In Aeon-town gaan we shoppen. De bedoeling is winterkleren te vinden voor kouwelijke Maly ;o), want het begint hier veel frisser te worden… Daarna gaan we nog binnen in Jupiter, een supermarkt met geïmporteerde producten, om Mignonettes van Côte d'Or voor de mama van Isao te kopen.
’s Avonds eten we in een restaurant in Koriyama-city, omdat we daar dan toch zijn. We proberen eens iets nieuw. Langs de buitenkant kunt ge weer niet echt zien wat voor iets dat het is…het enige wat ge dan zeker weet, is dat het typisch Japans is. Inderdaad, schoenen uitdoen voordat ge binnen gaat; allemaal aparte hokjes met lage tafels. Echt wel gezellig en lekker.

Dan fietsen we terug naar het appartement om ons klaar te maken voor het vertrek.
Om 21u belt Isao aan de deur…het is tijd om te vertrekken naar Guma! We rijden ongeveer 4u om uiteindelijk aan te komen bij het huis van Isao's ouders. Het is 1u ’s nachts, maar zijn mama is nog op. Onze bedden staan klaar en we duiken er direct in…Isao heeft zijn mama en zijn zus zo’n 6 maanden niet gezien, dus hij blijft nog een hele tijd met hun babbelen.
Wat mij heel erg verwonderde is dat, zelfs na elkaar zo'n lange tijd niet gezien te hebben, Isao geen fysiek contact heeft met zijn familie. Bij ons zouden we elkaar eens dik vast pakken en een kus geven. Hier dus niet.

ZATERDAG
morgen staan we op tijd op, want we hebben ongeveer 2 uur trein voor de boeg om in Tokyo te geraken. De mama van Isao is al een tijdje op. We krijgen daar een ontbijt voorgeschoteld alsof we in 10 jaar geen eten hebben gekregen: twee paardenogen, witte kool met een dressing, frietjes, 4 sandwichen, een yoghurtje en een koffie!. We krijgen dat belange niet allemaal binnen ze…
Voordat we naar het station rijden, halen we nog een jeugdvriend van Isao op. Hij is nogal verlegen, maar probeert toch een paar woorden engels met ons te spreken.
met de trein naar Tokyo

In Tokyo gaan we eerst naar Asakusa, waar we in een jeugdhotel geboekt hebben voor deze nacht. We zetten daar onze bagage af en gaan dan iets eten.
Asakusa
We hebben nog een beetje tijd voordat de sumo-wedstrijden beginnen, dus bezoeken we eerst het deel van Tokyo dat “electric town” wordt genoemd. Het is daar vergeven van de winkels met elektrische apparaten. De prijzen van de lenzen voor papa zijn foto-apparaat verschillen niet veel met wat we er in Europa voor betalen…dat weten we dan ook weer.
Buiten de electrische toestellen, zijn er ook verschillende sex-winkels. Buiten de bekende sexspeeltjes verkopen ze daar veel verkleedkleren: de sexy verpleegster, het schoolmeisje etc. niet echt om aan te doen met carnaval dus...


Dan is het ongeveer tijd om richting sumo-match te gaan. We komen daar aan en we zien al direkt een enorme kerel in kimono uit een taxi stappen, en het is dan nog geen Japanner ook…maar een Europeaan!! Alle mensen dringen rond de kerel om hem een hand te kunnen geven…de sumo worstelaars worden hier echt aanzien als helden.
sumo
Wij hebben de goedkoopste kaartjes gekocht, dus zitten we helemaal bovenaan in de zaal. Op de lagere balkons hebt ge 4-zit plaatsen in een soort van hokjes…echt op zijn Japans eigenlijk. Die plaatsen zijn heel duur, maar ge krijgt er wel een zak bij met allemaal souvenirs in. In het begin zit er helemaal niet veel volk en loopt iedereen constant rond en is er veel gebabbel. Naarmate de tijd voorbij gaat, komen ook de betere worstelaars op en is er al meer interesse voor de wedstrijden.
Er is echt wel veel ambience op het einde. De wedstrijden zijn ook wel spannender, ook al duren ze maar enkele seconden. De mensen roepen luid de naam van hun favoriete worstelaar om hem aan te moedigen. Soms laten de worstelaars zien wat ze in hun mars hebben tijdens de rituelen, dan heffen ze hun been bijvoorbeeld keihoog op. De mensen laten hun bewondering zien door oooh en aaah te roepen gedurende de match.
Het publiek bestaat vooral uit buitenlanders en toeristen. Veel Japanners zijn er niet. Pareek had ons ook al gezegd dat misschien 1 op de 1000 ooit een sumo-match live heeft gezien.
een sumomatch

Na de sumo verlaat de vriend van Isao ons. Wij gaan naar een plaats een beetje buiten Tokyo, waar we een andere vriend van Isao ontmoeten, die we Ricky dopen, omdat we zijn naam niet kunnen uitspreken in het Japans. Hij neemt ons mee naar een Japanse bar. Daarbij moet ge efkes het beeld van een typisch Belgisch (of zelfs Europees) café uit uw hoofd zetten…in Japan zijn de lichten veel feller, soms zelfs carément neons! Er staan lage tafels, en ge zit dus op tatami’s. Er is vanalles te drinken: van bier tot coctails en shotchu (alcohol met een smaakske). Daarnaast bieden ze ook vanalles aan om te eten, wat Isao “friends of beer” noemt :D Bij ons zou dat dus gewoon een restaurant noemen. In de bar van zaterdagavond zijn Maly en ik “wale-killers” geworden…aaaaaah...we hebben daar sashimi van walvis en gefrituurde walvis gegeten…zooooooooo lekker…helaas :S
maly en ik eten...WALVIS! (en ik eet ook een bloem)
We moeten op tijd door, want we hebben onze laatste trein naar Asakusa rond 24u.
uit met de vriend van Isao
In Asakusa nemen we nog een kijkje in de bar van het jeugdhotel, waar we normaal gezien recht hebben op een gratis drankje. De barman is zelf al ladderzat en smijt ons letterlijk buiten, omdat de bar om 24u dichtgaat…er zit wel nog 10 man met een pint voor hunne neus ma bon…
Op de weg terug naar het hotel hoort Maly ergens lawaai en wordt er als het ware naartoe gezogen ;o) Het blijken allemaal mannen, ook al flink aangeschoten, in kimono te zijn. Van het ene op het andere moment zitten wij bij hen en wordt er een bekertje volgeschonken voor ons…en zo blijven we daar ook weer tot het einde plakken.
uit in Asakusa
Uiteindelijk geraken we toch in ons hotel…en uiteindelijk ook in ons bed… :o)

ZONDAG
ochtend slapen we uit tot 10u. Ik ben al wakker vanaf 8u door al de andere mensen die het geweldige idee hebben om veel lawaai te maken als ze opstaan… Eerst een douchke pakken en om 11u moeten we uitchecken.
Op straat is het ook druk, want het vandaag is het festival-tijd in Asakusa. De mensen lopen in kimono rond en dragen ik-weet-niet-wa rond…

Om 12u ‘ontbijten’ we in McDonalds…alee Isao eet een hamburger en friet…voor mij een koffie aub!
Onze bagage proppen we in een kastje in het station en nemen dan de metro naar Tokyo Tower (televisiemast). Isao vergelijkt het met de Eiffel toren, maar eigenlijk heeft het er niet veel mee te zien. Oké het is in staal, hoog en heeft vier poten, maar het heeft totaal niet dezelfde uitwerking op ons. Deze toren is rood en oranje geschilderd, er staan allemaal winkeltjes onder, en ge moet keiveel betalen voor de lift die u naar boven brengt en waar ge een “super-uitzicht” hebt op Tokyo. Wij gaan dus alleen naar de 2de etage waar er veel souvenirwinkeltjes zijn :o)
Vlakbij staat er een tempel waar we dan ook eens gaan kijken.
Tokyo Tower

Met de metro rijden we dan richting de wijk Roppongi. Roppongi Hills is een gedeelte dat herontwikkeld is als secundair centrum rond het grote centrum Tokyo. Twee jaar geleden zijn er allemaal nieuwe gebouwen opgetrokken, onder andere een toren van Tadao Ando. Tot onze verbazing zijn er zelfs terrasjes aan de cafetjes! Iets wat we hier in Japan nog niet hebben gezien, alles speelt zich hier binnen af, achter ramen waar ge niet door kunt kijken.
"View over Tokyo" is hier dé attractie. Weer moet je keiveel betalen om met een lift tot boven in één van de torens gebracht te worden...weeral niet aan ons besteed. We kijken dan een beetje rond in een keicool design winkeltje: boeken over architectuur, boeken, kaartjes etc van één of andere kunstenaar, handtassen uit verschillende delen die ge aan elkaar moet ritsen...echt keicool.
Roppongi
Als laatste willen we graag Jimbocho zien. Dit is een wijk met heel veel boekenwinkeltjes. In de Capitool gids staat er ook dat er typische Japanse prenten verkocht worden.
boeken in Jimbocho

Terug in Asakusa, halen we de bagage uit het hokje en nemen de trein richting Guma. We worden opgehaald door Yuta, een andere jeugdvriend van Isao...nen echten Johny: keimager en lang, zwart trainingspak met fluogroene en -roze tekningen op, Jezus aan het kruis rond zijne nek, een pet scheef op zijn hoofd, gouden oorbellen...en da rijdt dan in een oude Volvo! Isao had ons gezegd dat Yuta heel rijk was. Wij zeiden voor de grap dat hij ons dan wel mocht trakteren vanavond, omdat we volledig blut zijn na een weekendje Tokyo...
Yuta neemt ons mee naar een bar (zo ene als ik hiervoor heb beschreven) in Guma om te eten. Waarschijnlijk heeft Isao onze financiële toestand aan Yuta duidelijk gemaakt, want hij betaalt gewoon alles wat we hebben gegeten en gedronken! We mogen zoveel zeggen als we willen dat we ons deel wel willen betalen, maar hij wil er niet van weten...
in de bar met Yuta
Tijdens het eten komen we op het onderwerp: de positie van de vrouw in een koppel. Yuta bijvoorbeeld heeft een vriendin die werk heeft. Maar als ze zouden trouwen, dan wilt hij dat zij thuis blijft, zogezegd om voor de kinderen te zorgen en te koken...Wij als Europese vrouwen (zo gesteld op onze zelfstandigheid) zijn het daar natuurlijk totaal niet mee eens. We proberen de mannen duidelijk te maken dat een vrouw zich verveelt als ze de godganse dag thuis moet zitten en niks anders moet doen dan kuisen en koken. Yuta: "she can have dinner with her friends"....aaaaaaaaaah, nee dat bedoelen we dus niet! Blijkbaar komt het dus niet in hen op dat een vrouw ook werk wil hebben om haar geld te verdienen. Het is wel zo dat het percentage scheidingen hier relatief laag ligt tegenover Europa. Maar dat is dan misschien eerder een gevolg van het systeem dan een oorzaak. Isao daarentegen is ervoor dat zijn toekomstige vrouw buitenshuis gaat werken, maar dan vanuit het oogpunt dat zij een extra inkomen is, en dat er dus meer geld zal zijn. Maar er wordt dus nog altijd niet gedacht aan het geluk van de vrouw...

Na het eten gaan we nog gamen. Ook daar betaalt Yuta alles...da wordt hier ne goedkopen avond! We doen een viertal spellekes: met de auto koersen, luchthokey, bowling... We maken ook nog foto's met z'n vieren. Die apparaten om dat te maken vindt ge een beetje overal in Japan. Ge gaat daar in zitten met uw vrienden en dat trekt een 8-tal foto's. Nadien kiest ge er vier, die ge moogt bewerken: ge kunt er vanalles bijtekenen, schrijven etc. Uiteindelijk worden ze dan afgeprint. Da's wel een toffe herinnering!
gamen

Yuta brengt ons daarna in zijne Volvo naar het ouderlijk huis van Isao. In zijn auto laat hij ons ook nog een CD horen die ze hier in Japan Euro Beat noemen. Dat wordt blijkbaar in discotheken gedraaid en het is de bedoeling dat ge daarop danst, maar dansen is hier vooral bewegingen maken met uw armen en handen. Die Euro Beats gaan dan ook vreselijk rap, niet echt wat we in Europa gewoon zijn allé...blijkbaar vinden ze dat hier cool...

MAANDAG
slapen we uit tot 10u. Deze keer krijgen we gelukkig een iets minder uitgebreid ontbijt van de mama van Isao. We rijden dan terug naar Koriyama. Eigenlijk moest ik experimenten doen vandaag, maar als ik aankom op de unief, heeft Yuuki ze al gedaan...dank u Yuuki !!!! Ik ben echt wel moe...Op tijd in bed 's avonds.

Note: 0/5 - 0 vote(s).
Syndication :

Précédent - Suivant - Retour à la liste des messages

Par Paul Meylemans

le 20/09/2006 à 21:00:19

Amaai, wat een weekend. Dat was dus niet zo maar eventjes naar de sumo-wedstrijd gaan kijken.

Mochten jullie van Ohama wel tot maandag wegblijven?? ;-)

Répondre à ce commentaire

Par tinnetje

le 21/09/2006 à 03:14:05

maandag was hier een nationale feestdag. Op die dag worden de grootouders in de bloemetjes gezet. Isao had vakantie gevraagd dit weekend en kon ons dus vergezellen. Eigenlijk is het een geheim ("top secret") voor Ohama dat hij met ons is opgetrokken, want dat mag hij blijkbaar niet...en daarbij zat Ohama in China, dus had hij niet veel te zeggen...:D

Répondre à ce commentaire

Par Paul Meylemans

le 21/09/2006 à 18:25:36

Hopelijk kan Ohama geen nederlands en gaat hij niet af en toe op je website neuzen.

Répondre à ce commentaire

Par Paul Meylemans

le 24/09/2006 à 17:06:27

Dag Tin,

Bij het "bestuderen" van de foto van Roppongi meen ik de monumentale spin te herkennen die mama en ik deze zomer hebben bewonderd aan het kerkje van O.L.Vrouw ter Duinen, vlak bij Ravelingen. Als ik me niet vergis is dat een kunstwerk van een japanse artieste.

Répondre à ce commentaire

Par tinnetje

le 25/09/2006 à 02:01:31

ja!!! inderdaad, toen ik daar aankwam herkende ik da ook direkt van de foto's aan zee!! Ik weet niet van wie het is eigenlijk. ik ben niet gaan zien of er een naambordje ergens bij stond...

Répondre à ce commentaire

Laisser un commentaire

Kikooboo.com (Carnet de voyage / blog gratuit et Assistant de voyage) recommande Get Firefox!
 Publicité : pub-wwfpub-greenpeacepub-amnesty